Homeopatia
HOMEOPATIA (z gr. homoios - podobny i pathos - cierpienie) to kontrowersyjna, alternatywna metoda lecznicza, która zaleca używanie środków leczniczych, nie zawierających aktywnych składników. Teoria homeopatii została opracowana przez Samuela Hahnemanna (1755-1843) i po raz pierwszy opublikowana w 1796 roku.
Zasada, którą zastosował - similis similibus curentur- podobne leczone podobnym - głosi, że określone substancje (pochodzenia roślinnego, minerały, toksyny zwierzęce) wywołują w organizmie ludzkim objawy, przypominające kliniczne obrazy chorób. W przypadku wystąpienia choroby można ją leczyć podając małą dawkę substancji, która u zdrowego człowieka wywołałaby objawy tej choroby.
Organizmowi zostaje podana dokładnie jego choroba, tyle że w przeobrażonej postaci, jako lek.
Genialność homeopatii polega na zaaplikowaniu leku będącego w stanie wywołać określony stan chorobowy, w specjalnie przygotowanej formie "potencjonowanej".
Homeopaci twierdzą, że proces potencjonowania (rozcieńczanie, rozcieranie i potrząsanie) ma istotne znaczenie, gdyż zmienia lek. Zmienia się jego aktywność a nawet siatka kryształów. Substancja staje się coraz bardziej subtelna, aż wreszcie całkowicie przemienia się w czysto duchową siłę.
Lek homeopatyczny nie działa zatem bezpośrednio na zasadzie reakcji chemicznej, lecz duchowo. Apeluje on do organizmu o mobilizację sił, które w przypadku choroby uległy zakłóceniu.
Obecnie w wielu krajach działają oficjalnie zarejestrowani homeopaci, często z wykształceniem medycznym lub farmaceutycznym.